Κατανοήστε πώς βιώνει το παιδί την κατάσταση

Οι αυτιστικοί άνθρωποι μπορεί να είναι πιο ευαίσθητοι σε ορισμένα αισθητηριακά ερεθίσματα, λιγότερο σε άλλα ή να βιώνουν μεταβαλλόμενο συνδυασμό. Ήχοι, άγγιγμα, ρούχα ή εσωτερικά σήματα του σώματος μπορεί να γίνονται αντιληπτά διαφορετικά. Η υπερφόρτωση μπορεί να συνοδεύεται από έντονη δυσφορία και σωματικό πόνο. Ο άνθρωπος δίπλα στο παιδί δεν μπορεί να συναγάγει την ένταση από τη δική του άνεση. ^[3].

Πάρτε σοβαρά τις περιγραφές δυσφορίας, ακόμη και όταν εκφράζονται με κίνηση, αποφυγή ή αδυναμία ομιλίας αντί για καθαρή εξήγηση. Αναζητήστε τι βιώνει το παιδί, προσαρμόστε την απαίτηση ή το περιβάλλον και εξετάστε σωματικές ενοχλήσεις που χρειάζονται αξιολόγηση. Μην απαιτείτε να αντέξει περισσότερο για να αποδείξει ότι η δυσκολία είναι πραγματική.

Σύμφωνα με την περιγραφή ενός γονιού, ένας ψυχίατρος παρομοίασε τον πόνο της αναγκαστικής ανάγνωσης και αντιγραφής με το να αναγκάζεται κάποιος να βυθίσει χέρια γεμάτα χιλιάδες κοψίματα σε οινόπνευμα, οξυζενέ και άλμη. Η αναφερόμενη αναλογία μεταφέρει μια ένταση που μπορεί να είναι αόρατη στον ενήλικα που αναθέτει την εργασία. Δεν αποτελεί μετρημένη νευρολογική ισοδυναμία ή ισχυρισμό για κάθε παιδί.

Μη θεωρείτε δεδομένο ότι «όλοι ξέρουν» πότε να ξεκουραστούν, πώς να πουν ότι κάτι πονάει, πόσο προσωπικό χώρο να αφήσουν ή πότε το παιχνίδι έπαψε να είναι ευπρόσδεκτο. Εξετάστε τι κατανοεί και τι μπορεί να εκφράσει αυτό το παιδί. Το ότι γνωρίζει έναν κανόνα σε ήρεμη συζήτηση δεν αποδεικνύει ότι μπορεί να τον εφαρμόσει όταν έχει κατακλυστεί.

Χρησιμοποιήστε συγκεκριμένη γλώσσα, επίδειξη και υποστηριζόμενη εξάσκηση. Το «αν εξασκηθείς, ο μελλοντικός σου εαυτός θα σε ευγνωμονεί» μπορεί να μη μεταφέρει ούτε την εργασία ούτε τον σκοπό της. Δείξτε ένα μικρό βήμα, πώς θα φαίνεται η βελτίωση και πώς ζητείται παύση. Ελέγξτε την κατανόηση χωρίς να απαιτείτε αποστήθιση μιας φράσης ως απόδειξη.

Ο σεβασμός είναι αμοιβαίος: οι ενήλικες οφείλουν να σέβονται το σώμα και την επικοινωνία του παιδιού, βοηθώντας το παράλληλα να κατανοεί και να σέβεται τα όρια των άλλων. Όταν κάποιος βλάπτεται, η προστασία χρειάζεται αμέσως. Δείτε τον πρακτικό οδηγό.

Η περιγραφή του παιδιού πρέπει να μπορεί να αλλάξει το σχέδιο. Ακόμη και ένα μικρό παιδί μπορεί να γνωρίζει ποιες αντιδράσεις ενηλίκων επιδεινώνουν τη δυσφορία του. Καταγράψτε όσα λέει, εφαρμόστε εφικτά αιτήματα και ελέγξτε μαζί του το αποτέλεσμα. Αν κάτι δεν μπορεί να γίνει, εξηγήστε το συγκεκριμένο εμπόδιο και συμφωνήστε εναλλακτική. Η εξειδίκευση δεν δικαιολογεί την απόρριψη του παιδιού ή τον χαρακτηρισμό του γονέα ως μη συνεργάσιμου επειδή μεταφέρει αυτά τα στοιχεία. Δείτε τις πρακτικές ευθύνες ανά ρόλο.