Συνδέστε τις παρατηρήσεις με την αξιολόγηση
Συγκεντρώστε το αναπτυξιακό ιστορικό, αναδείξτε όσα παραμένουν αβέβαια και συμφωνήστε τι χρειάζεται παρακολούθηση.
Τι μπορεί να δώσει μια αξιολόγηση
Η παρατήρηση περιγράφει ένα συμβάν. Ένα εργαλείο αξιολόγησης εξετάζει ορισμένες πλευρές με συγκεκριμένους περιορισμούς. Η κλινική διάγνωση και η ολοκληρωμένη εξήγηση της εικόνας του παιδιού απαιτούν επαγγελματική κρίση. Η αξιολογική έκθεση ΚΕΔΑΣΥ έχει εκπαιδευτικό σκοπό· δεν ταυτίζεται με κάθε κλινικό έγγραφο.
Ρωτήστε ποιος συντονίζει, τι ερώτημα απαντά κάθε ειδικότητα, πώς θα ληφθούν υπόψη σχολείο και οικογένεια και ποιος θα συνδέσει τα ευρήματα. Ζητήστε κατανοητή εξήγηση, τα επόμενα βήματα και χρόνο επανεξέτασης των αναγκών. Δείτε τις διαφορετικές διαδρομές.
Συνδέστε το ιστορικό· αξιοποιήστε το για να αποφασίσετε τι χρειάζεται παρακολούθηση
Ύπνος, αισθητηριακές εμπειρίες, παιχνίδι, φιλίες, κίνηση, γλώσσα και σχολικές εργασίες μπορεί να παρουσιάζονται σε διαφορετικούς ειδικούς με απόσταση ετών. Κάθε δυσκολία μπορεί να φαίνεται μεμονωμένη όταν χάνεται το αναπτυξιακό ιστορικό. Διατηρήστε τι παρατηρήθηκε, πότε, σε ποιες συνθήκες και τι ακολούθησε όταν τέθηκε το ζήτημα. Συγκεντρώστε τα ερωτήματα αντί να αρχίζει ξανά η ιστορία σε κάθε ραντεβού.
Μια σωστή πρώτη διάγνωση πρέπει να οδηγεί και σε εξέταση όσων δεν εξηγεί. Σε αμερικανική μελέτη με αναφορές γονέων, τα παιδιά που διαγνώστηκαν με ΔΕΠΥ πριν από τον αυτισμό έλαβαν τη διάγνωση αυτισμού περίπου τρία χρόνια αργότερα από όσα διαγνώστηκαν με ΔΕΠΥ ταυτόχρονα ή μετά. Η συσχέτιση δεν προβλέπει την πορεία ενός συγκεκριμένου παιδιού. Είναι λόγος να παραμένουν ορατά τα ανεξήγητα χαρακτηριστικά. Miodovnik και συνεργάτες, 2015.
Ερωτήματα που καθοδηγούν την παρακολούθηση
Η ματιά προς το μέλλον σημαίνει διαμόρφωση ερωτημάτων εργασίας, όχι απόδοση μελλοντικών διαγνώσεων. Ρωτήστε τον κλινικό ποιες εξελίξεις θα έκαναν ένα ερώτημα πιο ουσιαστικό, τι θα μπορούσε να διακρίνει εναλλακτικές εξηγήσεις και πότε χρειάζεται επανεξέταση. Παρακολουθείτε ουσιαστικές μεταβολές από το συνηθισμένο μοτίβο αυτού του παιδιού, μαζί με τις διαφορές από συνομηλίκους. Πληθυσμιακές συσχετίσεις δεν τεκμηριώνουν ότι ένα παιδί θα αναπτύξει συγκεκριμένη διαταραχή διάθεσης ή άλλη διαταραχή.
Οι οδηγίες του NICE για την αξιολόγηση αυτισμού συνδέουν το αναπτυξιακό ιστορικό, πληροφορίες από διαφορετικά περιβάλλοντα, συνυπάρχουσες καταστάσεις και επανεξέταση όπου παραμένει αβεβαιότητα. Αποτελούν χρήσιμα ερωτήματα για επαγγελματική συζήτηση στην Ελλάδα, όχι ελληνικά δικαιώματα που προκύπτουν από ξένες οδηγίες. Δείτε την καταγραφή στον χρόνο και την παρακολούθηση της ανταπόκρισης και τις επιλεγμένες οδηγίες.
Το ιστορικό μπορεί να αρχίζει πριν από τη γέννηση. Οικογενειακά μοτίβα, θεραπεία γονιμότητας, εγκυμοσύνη και γέννηση μπορεί να αλλάζουν τα ερωτήματα που αξίζουν διερεύνηση. Δείτε κληρονομικότητα, εξωσωματική και περιβάλλον για τα δεδομένα, τα όριά τους και μια πρακτική καταγραφή. Έτσι διευρύνεται το ιστορικό· μια πιθανή επίδραση δεν μετατρέπεται σε αποδεδειγμένη αιτία.
Αν στο ιστορικό υπάρχει εκφοβισμός ή αποκλεισμός, κρατήστε τον μέσα στην καταγραφή και χρησιμοποιήστε τον οδηγό για τον εκφοβισμό και τον αποκλεισμό για την αντιμετώπιση.