Στήριξη που προσαρμόζεται, με σαφείς ευθύνες

Το παιδί αναπτύσσεται, ενώ ο ύπνος, η υγεία, οι αισθητηριακές απαιτήσεις, η μάθηση, οι σχέσεις και η διαθέσιμη βοήθεια αλληλεπιδρούν. Ένα σχέδιο που λειτούργησε σε έναν συνδυασμό μπορεί να αποτύχει σε άλλον. Ένα ήσυχο μάθημα που ακολουθείται από θορυβώδη μετακίνηση, δύσκολη γραπτή εργασία και κοινωνική παρεξήγηση μπορεί να αφήσει εντελώς διαφορετικές αντοχές από την ίδια εργασία ένα ξεκούραστο πρωινό.

Δεν πρόκειται για πρόβλημα που οι ενήλικες μπορούν αξιόπιστα να «ρυθμίσουν» μία φορά και μετά να συντηρούν με περιστασιακές μικροδιορθώσεις. Οι γονείς μπορεί να χρειάζεται να διακρίνουν ανεπαίσθητα σημάδια, να καταλάβουν τι άλλαξε, να συντονίσουν διαφορετικούς ενήλικες και να προσαρμόσουν την ημέρα πριν κλιμακωθεί η δυσφορία. Έπειτα μπορεί να πρέπει να διαχειριστούν την αναστάτωση, να βοηθήσουν το παιδί να ανακάμψει, να αποκαταστήσουν σχέσεις και να εξηγήσουν ξανά το συμβάν στο σχολείο ή στους κλινικούς. Η επανάληψη εξαντλεί χρόνο, ύπνο, συγκέντρωση και σωματικές δυνάμεις.

Όσο περισσότεροι παράγοντες μεταβάλλονται, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες ασυμφωνίας ανάμεσα στις απαιτήσεις και στις δυνατότητες του παιδιού εκείνη τη στιγμή. Ένα συμβάν μπορεί να φαίνεται ότι προέκυψε «από το πουθενά» σε όποιον είδε μόνο τα τελευταία λεπτά. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα προβλέπονται ή ότι ο γονιός δεν παρακολουθούσε αρκετά προσεκτικά. Ένα αποτελεσματικό σύστημα στήριξης πρέπει να μοιράζεται την εργασία και να διαθέτει απάντηση όταν η συνήθης διευθέτηση παύει να λειτουργεί.

Επανεξέταση πριν συσσωρευτούν οι αστοχίες

Επανεξετάζετε τόσο προγραμματισμένα ορόσημα όσο και ουσιαστικές αλλαγές: νέα σχολική χρονιά, περισσότερη γραπτή εργασία, εφηβεία, αλλαγές στον ύπνο, νέα δυσφορία ή μειωμένη συμμετοχή. Αναζητήστε τι άλλαξε πριν συμπεράνετε ότι το παιδί δεν θέλει να συνεργαστεί. Οι κλινικές οδηγίες προβλέπουν επίσης επανεκτίμηση των παραγόντων που συμβάλλουν, καθώς και νέων παραγόντων, όταν οι δυσκολίες εντείνονται. ^[4].

Η απόσυρση, το άγχος, η πεσμένη διάθεση και η απώλεια εμπιστοσύνης χρειάζονται προσοχή ακόμη και όταν το παιδί δεν ενοχλεί κανέναν. Η καλύτερη συμμετοχή πρέπει να περιλαμβάνει ανεκτή εμπειρία και δυνατότητα ανάκαμψης, όχι απλώς περισσότερες ολοκληρωμένες εργασίες. Δείτε την καταγραφή στον χρόνο και τις κοινές ευθύνες.

Γιατροί και εξειδικευμένοι κλινικοί, ψυχολόγοι, εργοθεραπευτές, εκπαιδευτικοί, προπονητές και υπεύθυνοι υπηρεσιών πρέπει όλοι να είναι διατεθειμένοι να επανεξετάσουν όσα πίστευαν για το παιδί. Ο επαγγελματικός τίτλος δεν καθιστά μια εξήγηση πλήρη. Όπου τα στοιχεία απορρίφθηκαν ως αποτέλεσμα κακής ανατροφής ή έλλειψης πειθαρχίας, το λάθος πρέπει να αναγνωριστεί και η αντιμετώπιση να αλλάξει.

Οι συνέπειες μπορεί να περιλαμβάνουν δυσφορία, εκφοβισμό, κλονισμένη εμπιστοσύνη, χαμένο χρόνο μάθησης και χαμένες ευκαιρίες για το παιδί και την οικογένεια. Η παραδοχή ότι μια καθιερωμένη προσέγγιση ήταν λανθασμένη ή ανεπαρκής μπορεί να είναι δύσκολη. Αυτή η δυσκολία δεν μπορεί να μπαίνει πάνω από τη διόρθωση. Πρόκειται για θέση σχετικά με τη λογοδοσία· η έκταση συγκεκριμένων αστοχιών στην Ελλάδα εξακολουθεί να χρειάζεται τεκμηρίωση.

Σαφής ευθύνη μέσα στο σχέδιο

Ένα κοινό σχέδιο χρειάζεται ορισμένο συντονιστή, τα ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά, κάθε ενέργεια με υπεύθυνο και ημερομηνία έναρξης, τη βοήθεια που είναι πράγματι διαθέσιμη, ημερομηνία επανεξέτασης και τρόπο νωρίτερης επικοινωνίας. Κάθε επαγγελματίας οφείλει να εξηγεί πώς συνδέεται η συμβολή του με των υπολοίπων. Ένας σωρός εκθέσεων και ένα γεμάτο ημερολόγιο ραντεβού δεν συνιστούν συντονισμό.

Ελέγξτε την εφαρμογή μαζί με την ιδέα: δόθηκε η συμφωνημένη βοήθεια, μειώθηκε η δυσκολία και το κόστος της για το παιδί, τι παραμένει ακάλυπτο; Αν δεν λειτούργησε, επανεξετάστε την εξήγηση και το σχέδιο. Δείτε την επαγγελματική και θεσμική αλλαγή και το αίτημα για αιτιολογημένη απάντηση.

Η ανάπτυξη μεταβάλλει το μέγεθος του σώματος και η ωρίμανση μπορεί να αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός μεταβολίζει τα φάρμακα. Η σημασία τους διαφέρει ανά φάρμακο και παιδί. Δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο ότι ένα σχήμα που κάποτε βοηθούσε παραμένει κατάλληλο. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε αύξηση βάρους απαιτεί μεγαλύτερη δόση. FDA / ICH E11, ενότητες 2.5.3–2.5.5.

Ο γιατρός που συνταγογραφεί χρειάζεται να επανεξετάζει το όφελος, τις ανεπιθύμητες ενέργειες, τη σωματική παρακολούθηση και το διάστημα της ημέρας που καλύπτεται. Καταγράψτε συγκεκριμένες αλλαγές στον ύπνο, στην όρεξη, στη λειτουργικότητα ή στη δυσφορία για αυτή τη συζήτηση. Οι οδηγίες του NICE για τη ΔΕΠΥ περιλαμβάνουν συνεχή παρακολούθηση και περιοδική επανεξέταση. ^[5].

Ακόμη και ένα αμετάβλητο όφελος μπορεί να μην επαρκεί όταν αυξάνονται οι απαιτήσεις. Η βελτίωση της προσοχής δεν αποδεικνύει ότι αντιμετωπίστηκαν οι ανάγκες στην ανάγνωση, στη γραφή, στην επικοινωνία ή στην αισθητηριακή εμπειρία. Επανεξετάζετε μαζί αγωγή, διδασκαλία και περιβάλλον. Η ανταπόκριση στο φάρμακο δεν αποτελεί διαγνωστική δοκιμασία. Αλλαγές στη δόση, στο φάρμακο ή προγραμματισμένες διακοπές αποφασίζονται με τον γιατρό που συνταγογραφεί.